Pages

Showing posts with label இதுதான் இந்தியா. Show all posts
Showing posts with label இதுதான் இந்தியா. Show all posts

Tuesday, January 29, 2013

மெடிக்கல் ஷாப் டாக்டர்கள்

நேற்று இரவு மருத்துவர் பரிந்துரைத்த சீட்டுடன்  கிட்டத்தட்ட எட்டு மெடிக்கல் ஷாப் ஏறி இறங்க நேரிட்டது.  நான்கு  மெடிக்கல் ஷாப்களில் நான் கேட்ட மருந்துகள் கிடைக்கவில்லை .(பரிந்துரைத்த மாத்திரைகளில் சில மட்டுமே இருந்தது என்றார்கள்)





கிட்டத்தட்ட அனைத்து மாத்திரைகளின் பெயர்களும் மனப்பாடம் ஆகிவிட்ட நிலையில், அதற்கு மேல் நான் சென்ற நான்கு மெடிக்கல் ஷாப்களில் சொல்லி வைத்தாற்போல் ஆளுக்கொரு ப்ராண்ட் மாத்திரைகளை எனக்கு வழங்கினர். ஆனால் எனக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது வேறு இவர்கள் வழங்கியது வேறு!! கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று இவர்களில் ஒருவர் கூட நீங்கள் கேட்ட  ப்ராண்ட் மாத்திரைகள் இல்லை என்று கூறவில்லை !! மாறாக அவர்களுக்கு பிடித்த ஒன்றை தந்தனர்.

ஒவ்வொரு மெடிக்கல் ஷாப்களிளும் நான் தெளிவாக எடுத்து கூறினேன் எனக்கு மருந்துகளை நீங்கள் பரிந்துரைக்க வேண்டாம் மருத்துவர் என்ன எழுதியிருக்கிறாரோ அதை தந்தால் போதும் என்று. இதனால் சிலர் முறைக்க கூட செய்தனர் மற்ற மருந்துகளையும் தர மறுத்தனர்.

நான் விடாமல் பிடிவாதமாக கேட்டதால் "நீங்கள் இதை நம்பி சாப்பிடலாம் சார் சைட் எபக்ட்ஸ் லாம் வராது"  "சாப் இஸ்னே மாளிக்யுல்ஸ் சேம் ஹை, லேகின் ப்ராண்ட் நாம் அலக், தட்ஸ் இட் நோ வொர்ரி" ஒரு கெமிக்கல் மாத்திரைக்கு உத்திரவாதம் தர இவர்கள் யார் ? எங்கு மருத்துவம் பயின்றார்கள் ? எதில் வியாபாரம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் ? ஒரு சாரிடான் மாத்திரை ஒரு மெடிகலில் 1 ரூவாயும், அடுத்ததில் 1.50 ம், இன்னொன்றில் 2 ரூவாக்கும் விற்கபடுகிறதே எப்படி ?



சில்லறை மாத்திரைகள் துண்டு துண்டாக கத்தரித்து தருவதால் அதன் காலாவதி தேதி கண்டுபிடிக்க முடிவதில்லை. அடுத்த மாதம் காலவதியாகபோகிற மாத்திரைகள் எனக்கு வழங்கப்பட்டது !! நான் கவனித்து கேட்டதால் மாற்றி கொடுத்தனர் ! மற்றவர்களின் நிலை ? படித்தவர்களே கவனிக்காத நிலையில், படிக்காதவர்களின் நிலைமை ?

பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் தமக்கு என்ன மருந்து கொடுக்கப்படுகிறது எதற்காக கொடுக்கப்படுகிறது என்று தெரியாமலே உட்கொண்டு வருகின்ற நிலையில்.

உடல் வலியின் வீரியம் தாங்க முடியாமல்,எதாவது ஒரு மாத்திரையை கொடு என்று நோயின் வீரியம் தாங்க முடியாமல் கேட்பவர்களை காணமுடிகிறது, சர்க்கரை நோயின் தாக்கம், அடுத்தவேளை தான் உயிரோடு இருக்கவேண்டும் என்றால், இன்னும் பல கொடிய வியாதிகளுக்கு உள்ளானோர் மெடிக்கல் ஷாப்களை தான் கடவுளாக நம்பியுள்ளனர்.

இப்படி உங்களுக்கு சலுகைகளை வழங்குகின்ற கம்பனி மருந்துகளையும், உங்களுக்கு பிடித்த மருந்துகளையும் வழங்க உங்களுக்கு என்ன உரிமை ? நாளைக்கு அவர்களுக்கு அதனால் வேறு எதாவது பிரச்சனை வந்தால், குறைந்த பட்சம் நோய் குணமாகாமல் போனால் ?

ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையில் தங்கள் உயிர்களை உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறார்கள் அதில் விளையாடதீர்கள்.

இது என்ன செருப்பு வியாபாரமா இந்த டிசைன் நல்லா இல்லைனு வேற டிசைன் செருப்பு போடறதுக்கு? உயிர் சார் ,,,




Thursday, August 16, 2012

எதற்காக இந்த சுதந்திர தினம் ?

 இந்த கேள்வியை நான் கேட்க காரணம் நேற்று நடந்தவைகள் !



சுதந்திர தினத்தன்று  கூட திறந்திருக்கும் சாராய கடைகள்! (கர்நாடகா),

அதற்கு எதிரிலேயே கட்டப்படும் ஜெயின் மத கோயில் .  சுதந்திரத்தை போற்றும் வகையில் அவர்கள் ஏற்றிய தேசிய கொடி! மிட்டாய் கொடுப்பார்கள்  என்று அங்கு காத்திருந்த கட்டிட தொழிலாளர்கள்,

 முதலாளிகள் தனியாகவும், தொழிலாளர்கள் தனியாகவும் நிற்க இன்னும் சிலர் தனியாக நிற்கின்றனர் ! யார் அவர்கள் ? தீண்டாமை? அப்புறம் எதுக்குயா கொடி ஏத்துறீங்க ? அதைவிட ஒரு பெரிய கொடுமை இன்னும் அந்த கொடி இறக்க படவில்லை:(

சலிக்காமல் இந்தியாவை முடிந்த அளவு தாழ்த்திவிட்டு  சுதந்திர தின வாழ்த்து சொன்ன என் பேஸ் புக் நண்பர்கள்.

காலையிலிருந்து இரவு வரை விதவிதமான திரைப்படங்களை பாருங்கள் சுதந்திரதினத்தை போற்றுங்கள் என்று கூறிய தொலைகாட்சிகள்.

பெயரளவில் மூடிவிட்டு உள்ளே வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் ஐ டி ஊழியர்கள்.

80 ரூவா பாட்டிலை 150 ரூவாய்க்கு விற்று உண்மையான சுகந்திரத்தை அனுபவித்த நம்ம ஊர் டாஸ்மாக் பார்ட்டிகள்.

இப்படி நிறைய இருக்கிறது நேற்று நடந்த கூத்துக்கள், சொலுங்கள் எதற்காக இந்த சுதந்திர தினம் ?

Monday, June 25, 2012

எப்படி எல்லாம் மாட்டி விடறானுங்க!

இன்று கே ஆர் புரம் ரயில் நிலையத்திலிருந்து, எனது அலுவலகத்திற்கு சென்றேன் இரண்டு பேருந்து மாறி செல்லவேண்டும், 4 ரூபாய் தான் கட்டணம்  முதல் பேருந்தில் ஏறினேன் 5 ரூபாய் கொடுத்து அடுத்த நிறுத்தம் என்றேன் அவன் 2 ரூபாயை மீதம் கொடுத்து விட்டு சென்று விட்டான் !

4 ரூவா தான் டிக்கெட்டு ? ஒரு ரூபாய்க்கு பதிலா 2 கொடுதிட்டானே னு பார்த்தேன், சரி டிக்கெட் வாங்கும் போது திருப்பி கொடுத்து விடலாம் (அ) கொடுக்காமல் விடலாம் என்றிருந்தேன்.

கடைசி வரை கண்டக்டரை பிடிக்க இயலவில்லை, அடுத்தடுத்த நிறுத்தம் என்பதால் விரைவில் வந்து விட்டேன், போய் தொலை என்று முனகிக்கொண்டே இறங்கி போகும்போது ஒரு கை என்னை இறுக பிடித்து கொண்டது அய்யயோ 1 ரூபாய திருப்பி கேக்கபோரானோ என்று நிமிர்ந்து பார்த்தேன். டிகேட் செக்கர் !!!!!!



ஹ்ம்ம் செத்தண்டா என எண்ணினேன், என்னை எங்கும் நகர முடியாமல் பிடித்து கொண்ட டிக்கெட் செக்கர் டிக்கெட் எங்கே என்றார். நம்மகிட்ட தான் இல்லையே உள்ளே பார்த்தேன் அந்த கண்டக்டர் சண்டாள பய்யன் நம்மை கண்டுகொள்ளவே இல்லை, இரண்டொரு முறை கூப்பிட்டு பார்த்தேன் ஹ்ம்ம்  ஹூம் நோ ரெஸ்பான்ஸ்! கொஞ்ச நேரம் பர்சை துழாவினேன் ( இல்லன்னு தெரியும் என்ன செய்வது ).

அனைவரும் சென்று விட்டனர், நான் மட்டும் மாட்டிக்கொண்டேன்! இரண்டு மூன்று பேரிடம் பழைய டிக்கெட்டை கொடுத்திருக்கிறான் அந்த கண்டக்டர் !! அதையும் செக்கர் கண்டுபிடித்து விட்டார் !, என்னை பேருந்தின் உள்ளே இழுத்து சென்றார் உள்ளே இருந்த பயணிகள் என்னை ஒரு முறை நோட்டமிட்டு விட்டு வெளியே வழக்கம் போல் வேடிக்கை பார்க்க தொடங்கி விட்டனர்.

500 ரூவா தென்டமா என எண்ணிக்கொண்டே பர்சை எடுத்து பார்த்தேன் 300 சொச்சம் தான் இருந்தது, இப்பதான் பயங்கர கலவரமானேன். உள்ளே அழைத்து சென்ற செக்கர் இவருக்கு கொடுப்பா, என்ன பழைய டிக்கெட் லாம் கொடுத்திருக்க என்று பார்மல் ஆக கேட்டுவிட்டு சென்று விட்டார்!

நானும் அந்த ஆளு கிட்ட மறுபடி டிக்கெட் கொடுயா கீழ செக்கர் இருக்கார்ணு கேட்டேன் கண்டுக்கவே இல்லை! அவன் பாட்டுக்கும் பின்னாடி போயிட்டான்! பேருந்து நகர தொடங்கியது எட்டி வெளியே பார்த்தேன் செக்கர் வேறு பேருந்தில் வசூல் செய்து கொண்டிருந்தான் ஓடும் பேருந்தில் தான் இறங்க வேண்டிய நிலைமை !!.

வந்துச்சு பாருங்க கோபம், கொயால அடுத்த வண்டியில டிக்கெட் எடுக்க வே இல்லை.

Thursday, November 10, 2011

கர்நாடகத்தில் பேருந்து பயணம்



        நான் கடந்த ஒரு மாதமாக இங்கு பெங்களூரில் தங்கியுள்ளேன் இங்கு வந்ததும் நான் கண்ட முதல் வித்தியாசம்,
பேருந்து கட்டணம்! எம் தமிழகத்தில் வெறும் 3(அ)4 ரூபாய் வரக்கூடிய கட்டண அளவு இங்கு 9 ரூபாய் என்ற அளவில் இருக்கிறது, நான் சேலம் டூ நாமக்கல் செல்ல வெறும் 16 ரூபாய் இருந்தால் போதும் ஆனால் இங்கு எல்லாமே இரண்டு மூன்று மடங்கு அதிகம்.

       ஒரு முறை வெளியில் சென்றால்  பேருந்து கட்டணமே 100 ரூபாயை தாண்டும்! ஒரு நாள் பாஸ் எடுத்துக்கொண்டால் 45 ரூபாய் ! என்னுடைய முதல் கேள்வி ஏன் இங்கு அவ்வளவு கட்டணம் ? அனைத்தும் இந்திய மாநிலங்கள் தானே ? ஏன் பொதுவாக ஒரு கட்டணம் விதிக்கபடவில்லை? வரிகள் வித்தியாசபட காரணம் ?  கர்நாடகத்தில் ஏழைகளே கிடையதா?

       அடுத்து இங்கு நான் தினசரி சந்திக்கும் ஒன்று சில்லரை பிரச்சனை. நான் வசிக்கும் இடத்திற்கும் என் கம்பெனிக்கும் 5 கிலோமீட்டர் தூரம்,9 ரூபாய் கட்டணம்.என்னால் இயன்றவரை 9 ரூபாயாக கொடுக்க முற்படுவேன் ஆனால் என்ன செய்வது பெரும்பாலும் 10 ரூபாயாக கொடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலை.10 ரூபாய் கொடுத்தால் ஒரு ரூபாய் மீதியை அவர்கள் தருவதே இல்லை .போராடி கேட்டாலும் வெளிப்படையாக இல்லை என்கின்றனர். சில முறை  நான் 1 ரூபாய் அதிகம் கொடுத்து 2 ரூபாயாக தருமாறு கேட்டால் 4 ரூபாய் கொடு 5 ரூபாயாக தருகிறேன் என்கிறார் நடத்துனர் .

       தமிழகத்தில் கூட 50 பைசா பிரச்சனை இருந்தாலும் பெரும்பாலும் நடத்துனர்கள் திருப்பி கொடுத்து விடுகின்றனர்,ஆனால் இங்கு  பெரும்பாலும் தருவதை தவிர்க்கின்றனர் இது ஊழல் இல்லையா ?

     அடுத்து மிக முக்கியமான ஒன்று ஓட்டுனரே பயணசீட்டு கொடுப்பது!

பெரும்பாலும் தானியங்கி கதவு கொண்டவை இங்கிருக்கும் பேருந்துகள்.  பேருந்து நிறுத்தத்தில் ஒரு பேருந்தின் பின் கதவு திறக்காமல் முன் கதவு மட்டும் திறந்திருந்தால் அந்த பேருந்தில் நடத்துனர் இல்லை என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.பேருந்தில் நிற்ககூட இடமிருக்காத அளவிற்கு கூட்டம் இருக்கும் ஓட்டுனர் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டே பயணிகளுக்கு சீட்டு வழங்குவார் ! சில்லரையும் வழங்குவார் !.  

       பெங்களூர் போன்ற மக்கள் நெரிசல் மிகுந்த இடங்களில் எப்படி இதை அனுமதிக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.?. ஒரு முறை இத்தகைய நடத்துனர் இல்லா பேருந்தில் நான் பயணம் செய்தேன் சீட்டு வழங்கிக்கொண்டே ஓட்டுனர் பேருந்தை ஒரு திட்டில் மோதிவிட்டார் எனக்கோ தூக்கி வாரி போட்டுவிட்டது! ஓட்டுனர் சிறிதும் சலனம் காட்டாமல் வாகனத்தை ஒட்டிசென்றார்! பலமுறை இப்படி நடந்திருந்தால் ஒழிய அவரால் உடனே இயல்புநிலைக்கு வர இயலாது! அன்றிலிருந்து நான் அத்தகைய பேருந்தில் எறுவதில்லை.   மக்களின் உயிரில் அப்படி என்னய்யா விளையாட்டு? இப்படி பயணிகளுக்கு சீட்டு வழங்கலாமா? போக்குவரத்திற்கென்று சட்டம் ஏதும் கிடையதா?
       
        ஊழலும் , அலட்சியமும் தொடங்கும் இடத்தில் விட்டுவிட்டு சுவிஸ் பாங்கில் போய் தேடிக்கொண்டிருந்தால் என்னய்யா பிரயோசனம் !!!!



       

Tuesday, October 18, 2011

இந்த பொழப்புக்கு


   இன்று காலை மணி 10 இருக்கும் . நான் எனது அலுவலகத்திற்க்கு பேருந்தில் சென்றுகொண்டிருந்தேன் ஜன்னல் அருகில் இருக்கை எனவே எல்லாரையும் போல வேடிக்கை தாங்க பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

   கிரிஷ்ண ராஜ புரம் பேருந்து நிலையத்தில் பேருந்து நின்று கொண்டிருந்தது.அப்பொழுது வெளியில் நான் பார்த்த சம்பவம் ஒன்று.

   பின்னால் இருந்து வந்த ஒரு ஆட்டோ சட்டென்று அங்கு நின்றது. எத்துணை பேர் இதனை கவனித்தார்கள் என்று தெரியவில்லை.நான் என்னவோ அந்த ஆட்டோவையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

   60 வயது மதிக்கதக்க ஒருவர் ஓட்டுநர் இருக்கையில் அமர்ந்து இருந்தார்.நல்ல மெலிந்த தேகம்,பின் இருக்கையில் அம்ர்ந்திருப்பவரை (அதாங்க சவாரி) பார்த்து கையெடுத்து கும்பிட்டார், ஆச்சர்யம்!

    
   யார் அந்த சவாரி என்பதை பார்க்க எனக்கு ஒரே ஆவல், ஆனால் என் பார்வைக்கு அந்த சவாரி அகப்பட வில்லை .

   சட்டென்று அந்த முதியவரை பளார் என்று அறைந்தான் பின்னிருக்கையில் இருந்தவன்.அந்த சவாரியின் வெள்ளை சட்டை மட்டும் எனக்கு தெரிந்தது . எனக்கு சட்டென்று கோபம் வந்தது . என்னதான் நடக்கின்றது என்று உற்று நோக்கினேன்.

   அந்த முதியவர் இப்பொழுது தனது சட்டை பையில் இருந்து சில ரூபாய் நோட்டுகளை எடுத்து காண்பித்தார்,மீண்டும் கையெடுத்து கும்பிட்டார், இப்பொழுது அந்தசவாரி ஏதோ சொல்லி அவரை செல்ல சொல்லி தள்ளினார் இம்முறை கையில் தொலைபேசி இருந்தது. சட்டென்று அந்த ஆட்டோ கிளம்பியது.

   ஒரு நிமிடத்திற்குள் நடந்த இந்த சம்பவம் என்னை பலவித கேள்விகளுக்கு உள்ளாக்கியது.

   மீண்டும் அந்த ஆட்டோவை பார்க்க முடியுமா ? யார் அந்த சவாரி ?

   நான் அதே பாதையில் செல்லும் ஒவ்வொரு ஆட்டோவையும் பார்த்தவண்ணம் பயணித்தேன். சிறிது நேரத்தில் காக்கி பூட்ஸ் போட்ட ஒரு கால் ஆட்டோ வின் பின்னிருக்கை வழியே வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருந்தது.

   ஆட்டோ எனக்கு முளுமையாக தெரிய சில நேரம் பிடித்தது. முதல் வேலையாக ஓட்டுநர் இருக்கையை நோக்கினேன்.

     ............அதே முதியவர் !

பின்னிருக்கையை நோக்கினேன் அதே வெள்ளை சட்டை !

       ......கையில் செல்போன் !

       .......காலில் காக்கி பூட்ஸ் !

       ......காக்கி பேன்ட் !

மவுனம் தான் என்னுடைய பதில் (@!#$%^&*!@#$%^&*)........................                            
   


    

Thursday, October 6, 2011

செருப்பு ஸ்டாண்டு



சுத்தம் சுத்தம் என்று பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம் .தன்னலம் என்று வந்தவுடன் சகித்துக்கொள்ளமுடியாத வற்றை செய்கின்றோம் .பாதுகாக்கிறேன் பேர்வழி என்று பொது சொத்தை சேதப்படுத்துவது எவ்வகையில் நியாம்?.

Tuesday, September 6, 2011

நோ- பார்க்கிங்





இந்த வாகனங்கள் நிறுதபட்டுள்ள இடம் சேலம் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம்!